Twierdza w Kłodzku

Załoga Rudego po zdobyciu Berlina jedzie do kapitana Pawłowa, który jest komendantem w pobliskim mieście. Okazuje się, że miasto jest zaminowane. Załoga pomaga Pawłowowi rozbroić ładunek, który ukryty został w twierdzy wznoszącej się nad miastem. Po długich poszukiwaniach ładunku w zakamarkach twierdzy, ostatecznie udaje się go rozbroić i powstrzymać ewakuację miasta. Niestety po zakończeniu udanej akcji, Pawłow zostaje zastrzelony przez młodego Niemca.

Twierdza Kłodzka jest bardzo dobrze zachowaną częścią systemu obronnego z okresu XVII i XVIII wieku. Pierwsze wzmianki o istnieniu grodu na górze Zamkowej pochodzą z X wieku. W XIV wieku gród przekształcił się w zamek mieszkalny, który stanowił siedzibę władcy hrabstwa kłodzkiego. W kolejnych stuleciach zamek został rozbudowany. Za panowania Fryderyka II nadano twierdzy obronny charakter poprzez jej rozbudowanie i ufortyfikowanie. W 1770 roku usunięto resztki zamku mieszkalnego, w miejsce których wybudowano donżon (wieża obronna). Podczas II wojny światowej twierdza pełniła funkcję więzienia. Obecnie, jej najlepiej zachowane części wraz z podziemiami są udostępnione zwiedzającym.

oprac. Katarzyna Karkocha