Kopiec Kościuszki

Jeden z czterech kopców krakowskich, poświęcony Tadeuszowi Kościuszce, znajdujący się na najwyższym wzniesieniu wzgórza Sikornik w zachodniej części Krakowa. Mogiła powstała na mocy ustawy z 9 lipca 1820 roku. Na miejsce tak pomyślanego monumentu wybrano wzgórze błogosławionej Bronisławy zwane też Sikornikiem, na zachód od Krakowa, na Zwierzyńcu. Pomnik zbudowany został na miejscu kapliczki z początków XVIII w. pod wezwaniem błogosławionej Bronisławy, która w XIII w. opuściwszy swój klasztor panien Norbetanek, wiodła w tym miejscu pustelniczy żywot. Grunt pod budowę pomnika ustąpiły siostry Norbertanki ze zwierzynieckiego klasztoru.

Moment założenia podstawy pomnika (16 października 1820 roku.) uświęcony był uroczystością o charakterze religijno-patriotycznym, w której wzięli udział: władze Rzeczypospolitej Krakowskiej, przedstawiciele Kapituły wawelskiej i Senatu uniwersyteckiego, przedstawiciele wszystkich stanów społecznych z Krakowa, i z innych ziem Polski.. Po mszy i uroczystych przemowach, po odczytaniu aktu erekcyjnego i umieszczeniu go w szklanym i marmurowym zabezpieczeniu w kształcie kolumny u podstawy Kopca, złożywszy też tutaj pamiątki Insurekcji (m.in. kule z racławickich pól) przystąpiono do sypania wożonej w taczkach ziemi wokół wysokiego pnia jodły. Miała ona stanowić pion i środek stożka Kopca. Kopiec usypany został z ziemi z pola bitwy pod Racławicami. Budowę realizowano z ofiary pieniężnej składanej przez Rodaków ze wszystkich zaborów. Po trzech latach prac (w listopadzie 1823 roku) budowę uznano za zakończoną.

W połowie XIX wieku władze austriackie postanowiły wokół Kopca wznieść duży fort jako, czyniąc zeń ważny obiekt strategiczny. Austriacy przystąpili do budowy fortu nazwanego zresztą fortem „Kościuszko”, otoczyli podstawę Kopca ceglanym murem oporowym, w którego obręb wmurowali neogotycką kaplicę wg projektu Feliksa Księgarskiego. Fort, dzieło austriackich władz zaborczych, wzniesiony został w latach 1850–54 według projektów wybitnych architektów m. in. Cabogi i Pidolliego. W czerwcu 1860 roku wierzchołek Kopca zwieńczono kilkutonowym głazem tatrzańskiego granitu przywiezionym z nad potoku Bystrego w Kuźnicach. Kopiec Kościuszki przemawiał do pokoleń Polaków w niewoli jako symbol niepodległości oraz znak nadziei i wiary w niepodległość. W latach II wojny okupant zamknął wstęp na Kopiec, który, jako ważny symbol narodowy, planowano zniszczyć. Na szczęcie plany te nie zostały zrealizowane.
Na skutek ulewnych deszczy 1997 roku, doszło do znacznej erozji kopca, Bruk ścieżek spękał, a same ścieżki zostały całkowicie zdewastowane. Platforma widokowa na szczycie Kopca wyraźnie przechyliła się w kierunku północno-zachodnim, grożąc zesunięciem się kilkutonowego głazu ze szczytu wprost na kaplicę błogosławionej Bronisławy. Wobec największej w dziejach pomnika katastrofy – Kopiec został zamknięty dla zwiedzających, a w latach 2000–03 odbudowany. Swój obecny wygląd kopiec zawdzięcza pracom renowacyjnym zakończonym w 2003 roku.

• Godziny wstępu na Kopiec Kościuszki

Przez cały rok kopiec otwarty jest od godziny 900 do zmroku, dodatkowo – w okresie od 1 maja do 31 września, otwarty jest od zmroku do godziny 23:00 (piątek, sobota, niedziela, święta).

• Ceny biletów:

• Normalny – 7 zł,
• ulgowy – 5 zł (legitymacja szkolna, studencka, emeryci),
• rodzinny – 12 zł (rodzicie wraz z dziećmi do 14 roku życia).

W okresie od 1 maja do 31 września, ceny nocne (piątek, sobota, niedziela, święta):

• Normalny – 8 zł,
• ulgowy – 5 zł (legitymacja szkolna, studencka, emeryci),
• rodzinny – 13 zł (rodzicie wraz z dziećmi do 14 roku życia).

Źródło:

Oficjalna strona Kopca Kościuszki