Zaczarowana Dorożka

Konstanty Ildefons Gałczyński urodził się w 1905 r. w Warszawie. Jego dzieciństwo przypadło na czas I wojny światowej, kiedy to wraz z rodziną został ewakuowany do Moskwy. Tam też zaczął pisać. Po powrocie do kraju zaczął studia, których nie ukończył. Jego życie komplikuje się jeszcze bardziej, gdy zostaje powołany do wojska. Po karnym przeniesieniu i odbyciu całej służby, wraca do pisania. Wyjazd do Berlina, gdzie pracuje jako referent kulturalny przy konsulu RP, nie jest udany. Gałczyński rezygnuje z posady, a po powrocie do kraju przenosi się do Wilna. Tam zaczyna intensywną działalność literacką, współpracując z radiem i prasą wileńską, krakowską i warszawską. W czasie II wojny światowej wcielony do wojska trafia do niewoli, gdzie pisze wiersze o tematyce wojennej. Po wojnie podróżuje po świecie, żeby po powrocie do kraju zamieszkać w Krakowie. Zamieszkuje przy ul. Krupniczej 22 w kamienicy „Literatów”. Spotykał się tam z krakowską śmietanką literacką. Tutaj w 1946 r. napisał „Zaczarowaną dorożkę”. Później Gałczyński przeprowadza się i podróżuje. Poeta umiera nagle, po przebyciu dwóch zawałów serca. Jego poezja jest przez niektórych doceniana, przez innych krytykowana.
 

oprac. Paweł Ciaptacz