Dolina Popradu – Jerzy Harasymowicz

Jerzy Harasymowicz poeta, urodzony w 1933 roku w Puławach. W czasie wojny przenosił się wraz z matką, mieszkali w Stryju, we Lwowie, w okolicach Jordanowa. W 1953 r. ukończył Szkołę Leśną w Limanowej i to chyba dzięki niej odkrył Muszynę i Beskid Sądecki (uczniowie odbywali tam praktyki). Debiutował tomikiem wierszy pod tytułem „Cuda". Zaliczany jest do pokolenia poetów współczesnych, którzy debiutowali w 1956 roku, tworząc nowy styl pisania i patrzenia na świat. W 1957 roku został liderem stworzonej przez siebie grupy poetyckiej „Muszyna”,  opowiadającej się przeciwko twórczości awangardowej. Poeci tworzący w grupie zachwycali się przyrodą i wielokulturowością tamtych terenów.

W poezji Harasymowicza przewijają się wątki beskidzkie, bieszczadzkie, opisy cerkiewek łemkowskich. Poeta przywołuje  również ruskich świętych Mikołaja, Wojciecha czy Jerzego, ale także i dawniejsze mitologie słowiańskiie– jakieś duszyczki, Lelum Polelum.

Obecnie oskarża się poetę o eskapizm, czy nawet o poparcie dla ówczesnego rządu. Jakkolwiek by nie było jego wkład do opisu Beskidów jest nieoceniony, a wiersze Harasymowicza śpiewane są w schroniskach, przy ogniskach i na festiwalach piosenki turystycznej. Po jego twórczość sięgała Wolna Grupa Bukowina, Elżbieta Adamiak, a w ostatnich latach twórcy projektu „W górach jest wszystko co kocham”.

Poeta zmarł w 1999 roku, a jego prochy zostały rozsypane nad połoninami w polskich Bieszczadach.